Met een gangetje van 100, beetje cruisen over de A4 van Den Haag naar Rijnsburg. De voetbalwedstrijd van zoonlief was afgelast dus ineens zeeën van tijd op zaterdagochtend. Eye of the Tiger op de radio, en ineens schiet een Rocky Balboa scene door het hoofd. Losjes vertaald, het maakt niet uit hoe hard je slaat, het gaat erom hoe vaak je opstaat na een tegenslag. Past wel bij RDC.

Hans Tangelder had de eer de score te mogen aftrappen, tegen een tegenstander die vooral uit was op remise was er weinig plezier te beleven. Puntje voor de club.

Thomas Wielaard speelde een technisch klassiekje stukken beter dan zijn tegenstander en in een overvolle stand resteerde zijn tegenstander niets beters dan opgeven.

Mariëlle Meijer had haar dag niet. Ze zag vooral problemen die er niet waren en toen ze die creatief probeerde op te lossen, ging het al gauw van kwaad tot erger.

Cor van Dusseldorp deed wat wij gewend zijn van hem, winnen. De tegenstander probeerde actief te spelen, maar Cor nam een centrum aanval en toen het aankwam op combinaties uitrekenen en meenemen bleek Cor de betere.

Richard Kromhout had vooraf verteld dat hij zin had om een variantje in de Keller te proberen. De Keller kwam wel op het bord, maar de tegenstander koos voor een andere variant. Na een paar dubieuze zetten van de tegenstander overspeelde Richard zijn tegenstander. Deze had ongeveer op hetzelfde moment als Thomas zijn tegenstander het beste kunnen opgeven, maar was wat masochistischer ingesteld dus die liet Richard zijn geliefde eindspel ook nog spelen, aan de uitslag veranderde dat niets.

Richard Meijer speelde een goede wedstrijd, miste een winnende combinatie, maar speelde gewoon enorm sterk en kwam een schijf voor. Toen een moment van onwaakzaamheid, zorgde ervoor dat hij in een hele lichte combinatie liep, waarna het opslag verloren was.

Viviënne Meijer trof het wederom niet met haar tegenstander, als veruit de jongste speler in de klasse, moest ze weer tegen een van de sterkere van de tegenstander. Ze speelde een goede partij, rekende goed en nauwkeurig, maar op het eind was ze net nog niet scherp genoeg om de remise te vinden.

Zoals wel vaker kwam het uiteindelijke resultaat op de schouders van Eric te liggen. Eric had een actieve partij gespeeld en had groot voordeel, wat zelfs winnend voordeel was, maar hij dacht te gemakzuchtig en kwam in een drie om drie eindspel terecht. Dit blijkt bij nader analyse nog wel gewonnen, maar Eric en ook de analyse ruimte vonden dat tijdens de wedstrijd niet. Alles bij elkaar een 8-8 uitslag en ons eerste verliespunt, de koppositie houden we nog wel vast, maar als we willen promoveren kunnen we ons niet teveel misstappen veroorloven. 

De competitie ligt nu vier weken stil, mede door het jeugd-WK in China, waar Viviënne vanaf komende vrijdag aanwezig zal zijn om Nederland voor het laatst te vertegenwoordigen in de pupil­lencategorie bij de meiden. Dus zullen we maar zeggen: een slechte generale is een goede uitvoering. Als nummer vijf van het EK is een podiumplaats misschien wat te hoog gegrepen, maar verbetering van haar resultaat van vorig jaar — dertiende van de wereld — moet zeker mogelijk zijn.